Update: elke avond koken

11 Dagen geleden, op 11 november, heb ik mezelf een challenge opgelegd om elke avond thuis te koken. Het wordt tijd om een update en analyse te schrijven over de misstappen. Want, ja, ik heb niet *elke* avond gekookt. Ik had wel een vermoeden dat mijn voornemen een keer de mist in zou gaan. Ik verwijt het mezelf niet, want hierdoor kan ik leren om betere voorzorgsmaatregelen te nemen.

Wanneer ging het fout?

In totaal zijn er drie avonden geweest waarop ik niet thuis heb gekookt, maar afhaal heb gegeten of uit eten ben geweest. De eerste keer had ik een avonddienst. Tegenover mijn werk is een Verhage aanwezig, die altijd als een sirene werkt op mijn maag, wanneer het etenstijd is. Ik kon de verleiding eenvoudig niet weerstaan! De tweede keer nam mijn verloofde (eigenlijk zie ik hem meer als mijn vriend, maar sinds oktober zijn we verloofd) mij mee uit eten. De derde keer was ik midden in mijn nachtdiensten en ik had niks om te eten, behalve oud brood. Ik heb toen pizza besteld.

Waarom ging het fout en wat kan ik ervan leren?

Voor avond nummer 1 is het vrij makkelijk: het is makkelijker om eten te halen bij Verhage, dan om ‘s middags te gaan koken en dat mee te nemen naar mijn werk. Kan het ook anders? Ja, ik zou een gezonde salade kunnen halen bij een winkel met een broodje. Dan kook ik in principe ook niet, maar eet ik wel gezonder dan als ik iets haal bij de Verhage. Dit doe ik ook vaker, maar bij deze avonddienst was het ook zo dat mijn collega graag afhaal wilde halen. En als dat eenmaal gezegd wordt, dan ga ik er gelijk in mee. Mijn grootste doel is dus om te leren niet altijd mee te gaan met anderen, maar mezelf aan mijn voornemen te houden. (En dat is volgens mij het aller lastigste!)

Avond nummer 2 had een speciale reden. Aangezien ik het vermoeden had zwanger te zijn door allerlei zwangerschapssymptomen wilde mijn vriend mij verrassen met een laatste keer Argentijns eten (= rood vlees, wat oh zo lekker is, maar niet meer mag als je zwanger bent) voordat ik het 9 maanden moest laten staan. Dat ik een paar dagen later erachter kwam dat ik niet echt zwanger was, was wel erg kut (pun intended), maar het was wel erg lief van mijn lieve vriend. Ergens vind ik het niet erg dat we uit eten zijn gegaan, gezien ik de rest van de dagen mij wel heel goed heb kunnen houden aan mijn challenge. Conclusie: ik heb de beste vriend ever en ik zou hem nooit willen ruilen voor iemand anders.

De derde avond was wel echt een misser. Normaal bereid ik mijzelf heel goed voor wanneer ik weet dat er nachtdiensten aan komen. Dat wil zeggen: eenvoudige ingrediënten halen, zodat mijn vriend kan koken, omdat ik vaak te moe ben om ook maar iets te doen. Helaas had ik de dag ervoor een niet zo goede dag en had ik geen voorbereidingen getroffen… Gevolg: ik had niks in huis behalve oud brood. Het was al half 9 toen ik beneden kwam dus de winkels waren ook al dicht. Ik heb toen gekozen om pizza te bestellen. Dit was dus een typisch geval van slechte voorbereiding zorgt voor een dikke fail.

challenge koken

De momenten dat het wel goed ging

Behalve deze drie avonden zijn er ook dagen geweest waarop ik juist *wel* heb gekookt, ondanks dat ik mij kut voelde of geen zit had om te koken. Ik ben iemand die echt een dag kan hebben die als super slecht bestempeld kan worden. Zo een dag dat ik alleen kan huilen, mezelf zielig voel en nergens zin in heb behalve netflix bingen. Die dag, had ik op de dag dat ik erachter kwam dat ik niet zwanger was, maar wel hevig ongesteld werd. En ondanks mijn hele grote verdriet – ik had mezelf zo ingesteld op dat ik zwanger was, dat de teleurstelling deze maand enorm groot was – heb ik wel de keuze gemaakt om mezelf naar de supermarkt te slepen en ingrediënten te halen voor een maaltijd (en chocola, maar dat terzijde). Ik had een enorme zin in een stoofpot, dus toen ik terug kwam om 11 uur in de ochtend, ben ik gelijk aan de slag gegaan met koken. Ik was zo trots op mezelf dat ik dit had gedaan dat ik mijzelf ‘s avonds ietsje pietsje beter voelde, omdat ik de moeite had genomen om mezelf zo te verwennen. Normaal zou ik afhaal halen op een dag als deze en dit zien als mezelf verwennen, maar wat het eigenlijk doet is mezelf slechter laten voelen, omdat ik zo slecht gegeten heb. Juist dit verschil is voor mij erg belangrijk en ik hoop dat ik dit gevoel kan herinneren voor een volgende ‘slechte’ dag.

Verder heb ik nog enkele verschillende tactieken bedacht om mezelf ervan te weerhouden om niet te koken:

  • In plaats van dat ik zeg dat ik een hekel heb aan koken, bedenk ik mezelf: ik houd ervan om mezelf de juiste voeding te geven door gezond te koken, (of iets in die trant, het doel is om mijn perceptie van koken te veranderen)
  • Ik heb mezelf lid gemaakt van de website: smulweb, en ik heb een heleboel interessante recepten opgezocht. Ik kwam erachter dat als ik een lekkere maaltijd heb gekookt, dat ik het van mezelf enorm waardeer dat ik die moeite heb genomen en ik heb dan ook meer zin om daadwerkelijk te gaan koken.
  • Ik ben grotere porties gaan koken en ik bewaar wat er over blijft. Daar heb ik dankbaar gebruik van gemaakt op een dag dat ik absoluut geen zin had om te koken.

En nu verder…

Ik heb nog ongeveer 20 dagen tot mijn challenge voorbij is. Ik ben tot nu toe best trots op het resultaat en ik hoop dat het zo voort blijft gaan. Mijn grootste doel met deze challenge is om mijn mindset met betrekking tot koken te veranderen. Maar ook om mijn gewoontes te veranderen. De laatste tijd greep ik veel te snel terug naar afhaal of uit eten gaan. Ik ben ontzettend blij dat ik deze challenge ben begonnen. Tot nu toe gaat het hartstikke goed!

Volg op Bloglovin