Zwanger worden

Ik wil graag zwanger worden. Helaas is dit al twee keer niet zo goed gegaan. Maar mijn huisarts heeft wel gezegd dat ik vruchtbaar ben, omdat ik elke keer binnen een half jaar zwanger was. Na de laatste miskraam zijn mijn geliefde en ik weer volop bezig. Mijn grootste motivatie om af te vallen was dus ook om gezonder te zijn zodat ik in een optimale staat van zijn kan zijn voor een eventuele toekomstige spruit. Momenteel bevind ik mij in de fase van: wachten op de dag van mijn menstruatie en proberen er om niet elke een zwangerschapstest tegen aan te gooien om te voorkomen dat ik in een depressieve fase terecht kom doordat ik elke keer maar 1 streepje zie. Herkenbaar?

Even wachten…

Ik ben niet zo goed in wachten. Ik heb al meerdere malen gehad dat ik elke dag een test deed, in de hoop dat ik eindelijk eens twee streepjes zag. Op een gegeven moment ben ik het ook stiekem gaan doen, om mijn verslaving te verbergen voor de rest van mijn familie (lees geliefde en toekomstige oma’s). Ik schaam mij namelijk voor dit gedrag, omdat ik ergens weet dat de test toch niet eerder positief zal zijn. En ik verberg het omdat ik niet weer wil horen: “je moet het loslaten!” Ik kan het niet loslaten. Ik ben er 24 uur mee bezig. En als ik er tegen niemand over kan praten dan ga ik malen. Ik praat er niet meer over omdat men gek werd van mij. Maar ik word ook gek van mezelf. De enige oplossing die ik nu heb is om elke dag een testje te doen, er continu mee bezig te zijn maar dit wel heel erg goed te verbergen naar de naasten om mij heen, omdat ik anders tegen die weerstand op loop. Maar het gevolg hiervan is dat ik mij ontzettend eenzaam voel hierin. En daardoor merk ik dat ik enorm ga eten. *pinkt traantje weg*

Die goed bedoelde adviezen van toekomstige oma’s en mensen om mij heen zorgen er juist voor dat ik er niet meer over praat. Men denkt nu misschien dat ik het heb losgelaten. Maar wat er eigenlijk gebeurt is dat ik er gewoon niet meer over praat. Maar de gedachten blijven wel. De neiging om testen te doen blijft ook. En ik kan er gewoon met niemand over praten zonder bang te zijn dat men het vervelend vind.

zwanger worden

Symptomen opzoeken

Een ander symptoom van het zwangerschapsverslaving is dat ik continu op zoek ben naar zwangerschapssymptomen. Ik ben natuurlijk al twee keer eerder zwanger geweest dus ik weet hoe het voelt. En bij elk heel klein dingetje denk ik onmiddellijk: oh! Ik ben zwanger, want ik voel dat krampje en ik ben een beetje misselijk. En dat had ik eerder ook. Maar als dat gevoel dan later weggaat begin ik weer te twijfelen. Vervolgens ga ik op YouTube en op blogs onderzoek doen naar de meest obscure zwangerschapssymptomen. Want misschien bestaat er nog een symptoom die ik nog niet kende maar nu wel mee maak. De teleurstelling wordt dan wel groot wanneer je beseft dat je alle symptomen nu wel een beetje gehad hebt en er vrijwel geen enkele ervan ervaart. Of alleen af en toe. Of je beeld het jezelf af en toe in. Maar dan zou het ook echt kunnen zijn? Of is het alleen maar in mijn hoofd?

En nu?

Ik heb niet zo lang geleden besloten om dit te accepteren. Ik denk dat het erbij hoort. Ik wil zo graag een kindje en die anticipatie van dat het nu echt kan gebeuren is gewoon te groot om er niet continu aan te denken. Volgens mij zou het juist raar zijn als ik dat gevoel niet had. Over enkele dagen weet ik het voor het echie. De teleurstelling kan er zijn, maar het kan ook nu eens echt zo zijn. Mocht ik zwanger zijn, begint daarna de volgende stress: zal ik nu geen miskraam krijgen?

Volg op Bloglovin